Jop en Pim in de Jungle

Jop en Pim zijn de jongens van Frank en Linda, Ton’s zus. Om ze te betrekken bij ons avontuur schrijven we af en toe een kinderverhaal, gebaseerd op dingen die we meemaken. Jop is een dappere leeuw met een klein hartje en Pim is een slim hondje dat zijn hoofd koel houdt. Leeuw & Hond zijn met ons mee op reis.

Jop en Pim zijn aangekomen in Costa Rica. Een land heel ver weg met mooie stranden, bergen, veel rare dieren.. en jungles! Jop en Pim zijn helemaal met het vliegtuig gekomen en moeten daarom eerst een paar dagen uitrusten. Maar al snel vervelen ze zich en willen ze op avontuur.

“Zullen we naar de jungle gaan?” vraagt Pim aan Jop. Jop is nog nooit in een jungle geweest en kijkt een beetje vies. “Neeee!” roept hij veel te snel. Maar na een tijdje is Jop toch wel nieuwsgierig geworden en vraagt hij aan Pim: “Wat is een jungle eigenlijk?”. “Een jungle is een heel groot bos”, legt Pim uit. “Heel anders dan bij ons. De bomen zijn groter, er zijn mooie bloemen met felle kleuren, ook zijn er veel wilde dieren en het is er heel erg warm en vochtig. Je moet daarom veel water drinken in de jungle.” “Zijn er ook tractors?”, wil Jop graag weten. “Nee, die zijn er niet. Maar we kunnen er wel met een groot voertuig heen gaan als je wil: met de bus!”, zegt Pim enthousiast. “Ok”, zegt Jop. “Laten we gaan!”.

Jop en Pim stappen uit de bus en lopen naar de jungle toe. Via het strand, want deze jungle ligt aan zee. Al snel ziet Jop iets lopen in de verte. “Kom, er op af!” roept hij tegen Pim. “We moeten gaan kijken wat voor dier dat is!” Maar ze zijn te laat, het dier is de jungle al ingevlucht. Gelukkig heeft het wel iets achtergelaten. “Wat een gekke voetsporen hè Pim?” zegt Jop verbaasd. “Ja, ik weet ook niet van wie die zijn. Zullen we gaan ontdekken bij welk dier ze horen?” vraagt Pim.

Jop en Pim lopen de jungle in en meteen zien ze een fel rode kleur tussen de bladeren op de grond. “Wat is dat?” vraagt Jop aan Pim. “Het lijkt wel op een krab” zegt Pim. “Een rode krab met een blauw hoofd”. Plotseling ziet de krab hen en schiet een holletje in. “Wat een raar beest, maar de voetsporen kunnen nooit van hem zijn. Véél te klein. Kom Pim, we zoeken verder” zegt Jop.

Even later lopen Jop en Pim langs een mangrovebos. Pim vindt het er heel mooi uitzien, maar weet niet precies wat het is. “Daar heb ik op school wel eens van gehoord” zegt Jop. “Een mangrovebos groeit vaak bij de zee en er zijn veel mooie planten met grote wortels te vinden. De grond is er heel erg nat.”

Jop en Pim turen naar het water onder de wortels van de bomen. En dan zien ze iets bewegen. “Kijk Pim!” roept Jop uit. Hij kan het dier niet zo goed zien, want het heeft bijna dezelfde kleur als het water en de grond. Jop rent erheen, maar dan houdt Pim hem tegen. “Jop! Dat is een krokodil! Die zijn heel erg gevaarlijk. Krokodillen hebben een grote bek en super scherpe tanden.” “Maar ik kan zijn poten nog niet goed zien” zegt Jop. “Nu weten we niet of dit het goede dier is.” “Krokodillen hangen met hun buik op de grond” weet Pim. “En op het strand zagen we alleen maar voetafdrukken. Dus dit kan het goede dier niet zijn.”

Snel lopen de kleine avonturiers door en na een tijdje komen ze aan bij een ander strand. “Waauw, Pim moet je kijken, dit is wel een heel mooi strand!”

Maar dan schrikt Jop op, want vlak naast hem tussen de takken zit weer een nieuw soort dier. “Wat is dat Pim? Is dat een draak?” vraagt Jop. “Haha, nee dat is een leguaan. Ze lijken op kleine draken, maar ze zijn niet gevaarlijk, want ze kunnen niet vliegen en ze kunnen ook geen vuur spugen”. Jop is weer gerustgesteld. Snel controleert hij de voetafdrukken van de leguaan, maar ze zijn niet hetzelfde als die op het strand. Een beetje teleurgesteld lopen ze daarom de jungle weer in.

Tussen de bomen en langs de paden zien ze allerlei dieren, maar steeds met de verkeerde poten. In de struiken staat een hertje te eten, een paar wasberen spelen bij een rivier, mieren vormen een lang spoor over de grond en er fladderen veel vlinders voorbij. Ze hebben zelfs een kolibrie gezien! Jop dacht even dat het weer een vlinder was, omdat de kolibrie zo snel voorbij vloog, maar Pim vertelde dat het de kleinste vogel ter wereld is. Net zo klein als Pim zijn poot.

Na uren lopen hebben ze nog steeds niet ontdekt van welk dier de voetafdrukken zijn. “Misschien moeten we ook eens omhoog kijken. Wie weet zit het dier hoog in de boom” stelt Pim voor. Jop knikt ja en begint dan heel hard te rennen. “Jop, wacht! Waar ga je heen?” roept Pim. Jop roept terug: “kom snel Pim, hier hangt een heel harig dier!”. Ze kijken allebei omhoog en zien het harige dier traag vooruit bewegen. “Oh, dat zou wel eens een luiaard kunnen zijn!” Pim heeft in het vliegtuig over dit dier gelezen. “Ze heten zo omdat ze heel lui zijn. Ze hebben weinig energie en slapen wel achttien uur per dag.” De luiaard klimt zo sloom als een slak verder met behulp van zijn lange nagels. “Dit is ook niet het dier dat we zoeken” zucht Jop, “véél te langzaam. Misschien gaan we het juiste dier wel nooit vinden.”

Jop en Pim zijn bijna aan het einde gekomen van hun avontuur in de jungle. Ze zijn allebei moe en hebben honger gekregen. Hoewel ze veel dieren hebben gezien, zijn ze toch allebei een beetje sip, omdat ze het dier van de voetafdrukken nog niet hebben gevonden. … Maar dan zien ze plotseling iets! Daar vlakbij de laatste boom staat een groepje mensen te wijzen en te lachen. “Wat gebeurt daar?” vraagt Jop. Pim loopt er dapper heen en begint dan ook te lachen. “Ik weet van wie de voetafdrukken zijn Jop” zegt Pim blij. Jop komt snel kijken en lacht “ooh natuurlijk, van een aap!”. De aap heeft brutaal de pet van een man afgepakt. Terwijl de man de pet terug probeert te pakken, gooit de aap hem snel over naar een andere aap. Wat een gek gezicht!

Jop en Pim kijken elkaar trots aan “we wilden het bijna opgeven hè, maar gelukkig hebben we dat niet gedaan. Nu weten we van wie de sporen zijn en kunnen we lekker een banaantje gaan eten!”

9 antwoorden op “Jop en Pim in de Jungle”

  1. Kippenvel! Dat wordt straks een kinderboek over de hele wereld 🙂

    X Peter & Ellen

  2. Dit is zó leuk!!!!!! Wat knap hoe jullie dit bedacht en vooral uitgewerkt hebben!
    Straks bundelen; en jullie eerste eigen geschreven kinderboek is een feit!

  3. Wat hebben we genoten als opa en oma
    samen kijken en voorlezen met Jop en Pim .
    Jop was er helemaal stil van .
    Prachtig dit mooie verhaal
    We kijken nu al uit naar jullie volgende avontuur.
    Liefs Opa en Oma FoLi

  4. Dit is tof!! Moet je inderdaad straks een boek van maken!
    Leuk om zo jullie reis te volgen.
    Xx

  5. Jop de Leeuw wilde het verhaaltje weer lezen en wist meteen van wie de voetstappen waren 😉
    Hij kijkt nu al uit naar het volgende avontuur…

    Echt té leuk, thankx mates!

  6. Ooo, wat leuk. Zeer leuk om te lezen, en niet alleen voor kindjes ook wij vinden het super leuk en interssant.
    Tonny en Esther het ga jullie goed,en geniet van jullie avontuur. En wachten vol spanning op het volgende verhaal. Hi Hi ik kan niet wachten op het vervolg.
    Groetjes Jan en Anja de Vet

  7. Wat een super gaaf verhaal! Heel erg leuk om te lezen.
    Veel reisplezier toegewenst,
    Richard en Fieke

  8. Echt super leuk !! Inderdaad straks een mooi avonturen verhaal van jullie reis samen met Jop de Leeuw en Pim de Hond.
    Ook wij kijken uit naar t volgende verhaal.
    Veel reisplezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.